Wystawa "Zimą rzeka krzyczy ciszą"

„Zmieniający się pejzaż rzeki jest dla mnie symbolem czasu, momentem kiedy myśli płyną jak ona. Często maluję rzekę. Lubię jej zmienność, nierzadko gwałtowność. Jest żywym organizmem rzeźbiącym otoczenie zmieniając siłą swojego nurtu rysunek koryta. Tak jak trudno zaczerpnąć dwa razy tę samą wodę z rzeki, tak trudno wybrać ten jeden najważniejszy kadr. Nurt rzeki potrafi być delikatny, nietrwały, ale może także okazać się niszczycielskim żywiołem, pełnym ekspresji podobnej do zamaszystych ruchów pędzla i zaschniętej farby na palecie. Przepływająca woda jest jak myśli, które przechodzą przez głowę i są trudne do uchwycenia, do zapisania. Poprzez obraz i decyzję malarską staram się je zatrzymać, zanotować, zapamiętać i zatrzymać jej zapach. Nocą rzeka odbija światło, które dochodzi do jej tafli w mroku i tajemnicy tego, co nieznane. Tam gdzie to, co realne i nazwane, wprowadza nas w świat opowiadający językiem abstrakcji”. [ZAPISKI Z PLENEROWEGO SZKICOWNIKA 2024/25]