Wystawa „Pomiędzy tym a tamtym”

Malarstwo w moim rozumieniu, jest wypowiedzią skrajnie subiektywną. Bazuje na naszym jednostkowym doświadczeniu. To pamięć, wspomnienie, wyobraźnia i malarski język artysty są budulcem tej wypowiedzi. Myślę, że im bardziej osobista jest wypowiedź malarza, bardziej lokalna i subiektywna, tym większa, paradoksalnie, jest szansa, by spotkała się z silnym odbiorem oglądającego. Sięga bowiem do tego bagażu przechowywanych spojrzeń na rzeczywistość, który w swej emocjonalnej sile może nieoczekiwanie stworzyć płaszczyznę porozumienia, odbioru, komunikacji. Może poruszyć struny, dotąd milczące, które przywołają pamięć uczuć, obrazów czy wyobrażeń niesionych w pamięci odbiorców. W ten sposób obraz staje się przedstawieniem uniwersalnym. Takie, w każdym razie, jest moje głębokie przekonanie. /Robert Bubel, 2017/